Τρίτη, 28 Οκτωβρίου 2014

Κυριακή 2/11: Ο αγνοούμενος του Κώστα Γαβρά



«Ο αγνοούμενος», του Κώστα Γαβρά.  αμερικανικής παραγωγής 1982

Ένα πολίτικο  ντοκιμαντερίστικο θρίλερ βασισμένο σε αληθινά γεγονότα.
Εξιστορεί την εξαφάνιση του του νεαρού Αμερικανού συγγραφέα και κινηματογραφιστή Charles Horman (John Shea) κατά τη διάρκεια του πραξικοπήματος του 1973 στη Χιλή και την  αγωνιώδη προσπάθεια του πάτερα και της συζύγου του να τον βρουν.

Ο Jack Lemmon ερμηνεύει τον Ed Horman, τον πατέρα του Charles, έναν δυνατό επιχειρηματία συντηρητικών πολιτικών πεποιθήσεων αντιμέτωπο με τεράστιες δυνάμεις, όπως ο Πινοσέτ ή ο πρέσβης των Αμερικανών στην Χιλή, που βεβαίως ήταν  CIA  ένα τείχος απαγορεύσεων, απειλών και διγλωσσίας, που υψώνεται όχι μόνο από την πλευρά των δικτατόρων, αλλά και από τους ίδιους τους αξιωματούχους της αμερικανικής πρεσβείας.

Το Missing παραλίγο να στοιχίσει τη φυλάκιση στο σκηνοθέτη του. Αναφερόμενος ευθέως στο πραξικόπημα και τις βαρβαρότητες του Πινοσέτ στη Χιλή, ο Γαβράς επέλεξε να δώσει μια ανθρώπινη ιστορία στη δίνη αυτής της εκτροπής.

Δευτέρα, 20 Οκτωβρίου 2014

No ticket προβολή: Jimmy's Hall του Ken Loach, Κυριακή 26/10, 8μμ



(βασισμένο σε αληθινή ιστορία)

Ο Τζίμυ Γκράλτον, ένας αριστερός Ιρλανδός που έφτιαξε το πρώτο κοινωνικό κέντρο στην Ιρλανδία επιστρέφει -μετά από 10 χρόνια αναγκαστικής εξορίας στις ΗΠΑ- για να ζήσει πάλι στον τόπο του.

Ο Τζίμυ ψάχνει να βρει ξανά το χαμένο νήμα με την χώρα του, όταν οι νέοι της περιοχής του, ζητούν να ξανανοίξει το κοινωνικό κέντρο, ένα χάλασμα σε ένα αγρόκτημα που είναι δικό του. Μαζί με τους παλιούς του φίλους, μια ομάδα αριστερών, αλλά και τη συμμετοχή των κατοίκων, το κέντρο ξαναφτιάχνεται. Κάνουν μαθήματα τέχνης, λογοτεχνίας, χορού…ο Τζίμυ φέρνει και ένα γραμμόφωνο και τους βάζει δίσκους της τζαζ…τους μιλάει για τον ρατσισμό στην Αμερική, αλλά και για τις μεγάλες απεργίες των εργατών που έζησε από κοντά.

Το κοινωνικό κέντρο δεν είναι απλά ένας χώρος διασκέδασης, γίνεται πολιτική ζήμωση, μιλούν για την φτώχεια, για την ταξική τους συνείδηση, για τα οράματα της αριστεράς, βοηθούν οικογένειες άστεγες να επανακαταλάβουν τα σπίτια τους, ασκούν κριτική στην εξουσία, και όπως συμβαίνει σε όσους έχουμε περάσει χρόνο σε τέτοια εγχειρήματα, η ζήμωση και η συνειδητοποίηση δεν είναι κάτι ξένο κάτι που φοριέται στον χώρο, είναι το ίδιο το βίωμα όλων των συμμετεχόντων.

Όπως όλοι φανταζόμαστε, η καθολική εκκλησία φρικάρει, κάνει ο,τι μπορεί να σταματήσει την διαδικασία, την στήνει έξω από το κέντρο και παρακολουθεί ποιος μπαίνει και ποιος βγαίνει και μετά τους ονοματίζει στην κυριακάτικη λειτουργία, ορίζει το κέντρο ως «αντρο κομμουνιστών», άθεων, παράνομων, ταραχοποιών… σπέρνει το μίσος έτσι ώστε να μπορέσει να το ξανακλείσει. Ο ΙΡΑ διστακτικός, δεν θέλει να πάρει θέση, και η μικρή κοινωνία μένει μόνη να αντιμετωπίσει την κρατική και παρακρατική βία.

από το Hit&Run:
http://www.hitandrun.gr/o-ken-loach-jimmys-hall-ke-anafora-tou-sto-simera/

Πέμπτη, 16 Οκτωβρίου 2014

Κυριακή 19/10 – 8.00μ.μ.: Ιστορία Έρωτα και Αναρχίας

Κυριακή 19 Οκτωβρίου στις 8.00 μ.μ.
Ιστορία Έρωτα και Αναρχίας
Σκηνοθεσία: Λίνα Βερτμίλερ
Σενάριο: Λίνα Βερτμίλερ  
Παίζουν: Τζιανκάρλο Τζανίνι, Μαριάντζελα Μελάτο,
 Έρος Πάνι, Πίνα Τσεί, Έλενα Φιόρε.
Μουσική: Νίνο Ρότα, Κάρλο Σαβίνα
Ιταλία, 1973, 120΄, έγχρωμη
Βρισκόμαστε στη φασιστική Ιταλία των αρχών της δεκαετίας του 1930. Μετά τη δολοφονία του αναρχικού φίλου του από τους φασίστες επειδή αποπειράθηκε να εκτελέσει το Μουσολίνι, ο Τουρίν αποφασίζει να αφήσει τη ζωή στο χωριό. Σκοπός του είναι να εκτελέσει ο ίδιος το δικτάτορα κι έτσι έρχεται σε επαφή με το αναρχικό κίνημα και συναντιέται στη Ρώμη μ’ έναν σύνδεσμο που γνωρίζει πότε και που θα εμφανισθεί ο Μουσολίνι. Έτσι, το χωριατόπουλο εγκαθίσταται σε έναν οίκο ανοχής, όπου εκεί τα πράγματα περιπλέκονται: ερωτεύεται την Τριπολίνα (Μαριάντζελα Μελάτο) και τότε κάνουν την εμφάνισή τους διάφορα διλήμματα, σχετικά με την εκτέλεση του δικτάτορα.
            Η ταινία ήταν υποψήφια για Χρυσό Φοίνικα Φεστιβάλ Καννών 1973 και ο Τζανίνι απέσπασε το βραβείο Α’ ανδρικού ρόλου στο Φεστιβάλ Καννών.

Πέμπτη, 9 Οκτωβρίου 2014

Κυριακή 12/10 - 8.00μμ: Μεφίστο


πρώτη προβολή για το φετινό χειμώνα

Κυριακή 12 Οκτωβρίου στις 8.00 μ.μ.
Μεφίστο (Mephisto) του Ίστβαν Σζάμπο (Istvan Szabo)
Σενάριο  Peter Dobai, Istvan Szabo (Βασισμένο στο μυθιστόρημα του Klaus Mann)
Παίζουν: Κλάους Μπαρία Μπραντάουερ, Κριστίνα Ζάντα, Ιλντίκο Μπανσάγκι
Ουγγαρία 1981,144’, έγχρωμη

            Βρισκόμαστε στη Γερμανία του μεσοπολέμου. Ο Henrik Hoefgen (Klaus Maria Brandauer), ένας ταλαντούχος ηθοποιός ενός μικρού θιάσου του Αμβούργου, φιλοδοξεί να μεταβιβάσει τις πολιτικές του θέσεις στο κοινό μέσα από ριζοσπαστικές θεατρικές φόρμες, αλλά και να ξεφύγει από τη μιζέρια της επαρχίας. Ο “βολικός” γάμος του με μια σύζυγο αστικής καταγωγής θα τον βοηθήσουν να προσληφθεί στο θέατρο του Βερολίνου, όπου θα έχει την ευκαιρία να υποδυθεί πλήθος ρόλων, με κορυφαία στιγμή την ερμηνεία του στο ρόλο του Μεφιστοφελή από τον Φάουστ του Γκαίτε. Όταν το ναζιστικό κόμμα θα έχει πλέον καταλάβει την εξουσία, ο Henrik θα πουλήσει σταδιακά την ψυχή του στους ναζί προκειμένου να εξασφαλίσει την καλλιτεχνική του ανέλιξη και να καταλάβει τη θέση του διευθυντή του θεάτρου. 

             Όπως ο Φάουστ πουλάει την ψυχή του στο Μεφιστοφελή (διάβολο) προκειμένου να τον ξανακάνει νέο, έτσι και ο Henrik Hoefgen σε μια σύγχρονη εκδοχή του ίδιου μύθου, πουλάει την ψυχή του στο ναζιστικό καθεστώς, εναλλάσσοντας συνεχώς ρόλους μεταξύ σκηνής και ζωής.

            Ο σκηνοθέτης, αναπαριστώντας έξοχα τη δεκαετία του 30, εξετάζει ενδελεχώς τις σχέσεις τέχνης και πολιτικής, εξουσίας και ηθικής, τονίζοντας την κυριαρχία ενός πολιτισμικού και πολιτικού σκοταδισμού. Το “Μεφίστο”, είναι η καλύτερη στιγμή του Ούγγρου σκηνοθέτη με τον Κλάους Μπαρία Μπραντάουερ να δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας.